/ home / fietsen / loire oude wegen / week 3

Fietstrip 2013 - Ligney-le-Chatel naar Marbehan - 25 t/m 30 juni

Dinsdag 25 juni - Een goede nacht slaap op een camping is heel wat waard en dat lukte bijzonder goed. Het geluid van de wekker ging verloren in het ochtendkoor van de vogels zodat we iets later startten en op pad gingen. Een prima bakker in het dorp zorgt voor onze energievoorraad en in de koele ochtend klimmen we uit het rivierdal voor een etappe van 68 km. naar Troyes. We rijden in het zonnetje langs koeien en graan met mooie uitzichten. In de verte horen we de TGV's voorbij vliegen. In Ervy-le-Chatel stoppen we voor koffie en om de ronde markthal te bewonderen. Onze Belgische fietsers zitten op dezelfde route en stoppen hier voor wat boodschappen. We zien steeds meer vakwerkhuizen richting Troyes, dat daar beroemd om is. Een grote circuskaravaan komt voorbij en even later vinden we een geschikte lunchplek in Lirey. Zo komen we dan half in de middag Troyes binnen. Het routeboekje wijst ons de weg naar het voetgangersgedeelde. Vooral de zijstraten bieden een inkijkje in het oude verleden van Troyes. We vinden nog een bakker maar een supermarkt met goeie spullen blijkt moeilijker te vinden. Dus kiezen we ervoor het eerste deel van onze "noodmaaltijd" te gebruiken, die we bij ons hebben voor het geval we onderweg niets eetbaars kunnen vinden. Vlak voor de camping passeren we de Seine. De camping is de duurste van de trip met 22+ euro. Dit is hetzelfde tarief als voor een auto met caravan, terwijl hier aardig wat fietsers verblijven. Dat kan beter. Wel vinden we een rustig plekje met picknicktafel aan de rand van de camping waar deze grenst aan de volkstuinen.

 

Woensdag 26 juni - De dag begint helder en koud. We staan wat later op want we hebben maar een korte dag te fietsen, zo'n 38 km. naar Arcis-sur-Aube. Fleece en regenjas aanvankelijk aan maar die kunnen in de loop van de ochtend uit. We kunnen de drukke wegen rond Troyes snel achter ons laten en klimmen weer omhoog van het rivierbekken naar velden en wat bos. Aan het eind van de hellingen vinden we een boer die met zijn tractor wacht op de dingen die komen gaan. We maken een praatje en even later komt een collega met een andere landbouwmachine zodat ze aan het werk kunnen. We slaan linksaf zodat we links langs de Barbuise komen te rijden. We drinken koffie in een schijnbaar verlaten een beetje troosteloos ogend kroegje dat toch open blijkt. De bediening is dan weer uiterst vriendelijk. Verder nu en prachtige rose papavervelden nodigen uit tot fotograferen. Ook een graansilo in bloeiend raapzaad ziet er prachtig uit in de volle zon. Even voor twaalf rijden we Arcis binnen op zoek naar een bakker, kruidenier en als het kan een plek om iets te eten. Die vinden we allemaal. Op het centrale plein is een restaurantje waar ook werklui eten, Zoiets zoeken we en ze hebben een lekkere drieganger voor ong. 15 euro. De camping licht net aan de andere kant van de Aube. We worden gelijk welkom geheten door wat Nederlandse dames. De camping heeft een zekere Hollandse knusheid. We vinden een geschikt plekje maar worden later afgeschermd door een caravan, die wat uitzicht wegneemt. Dat is echter minder erg dan de muggen die ook hier zijn. Het moet over een paar dagen afgelopen zijn zegt de (Nederlandse) campingbaas, maar dat is helaas te laat voor ons. 's-Middags gaan we langs bij de Aldi, maken een groepsfoto met onze Belgische medefietsers die uit Essen komen en 's avonds maken nog een wandeling in de avondzon door het dorp waar het geboortehuis heeft gestaan van Danton, een van de gangmakers van de Franse Revolutie.

 

Donderdag 27 juni - Dit keer een etappe van gemiddelde lenge, 62 km. naar Chalons-en-Champagne. Vroeg op. Koud. Een paar druppels op de tent maar dat blijkt een schijnbeweging. We gaan nog even terug naar het dorp om brood te kopen en dan weer langs de camping om via de kortste weg weer terug op de originele route te komen. Die hadden we gisteren verlaten om in Arcis uit te komen, dat bijna 10 km. uit de route ligt. Wat klimwerk en vals plat hebben we achter de rug als we weer op de route uit het boekje zitten. Het weer wordt vriendelijker en de overtollige lagen kleding kunnen uit. We doen de ontdekking dat we 's ochtends onze watervoorraad niet hebben aangevuld. Een kerk met begraafplaats biedt uitkomst. Aan de andere kant van het hek zit een kraan en we nemen maar aan dat daar drinkwater uit komt. Een militair complex en even later een militaire colonne op de niet al te brede weg trekken onze aandacht. Koffie vinden we als we de N4 (Parijs-Straatsburg) kruisen. Daar zit een truckerscafé met paarse vliegtuigstoelen. Ziet er allemaal apart uit. Koffie is top. Mooie kerken (Dommartin-Lettrée) weer graansilo's en een windmolenpark tussen de klaprozen brengen ons naar het Canal Latteral vlak bij Chalons. Hier stoppen we voor lunch en dan is het niet zo ver meer naar deze vier sterren municipal die aan de zuidkant van deze flinke stad ligt. We krijgen plek 84, waar een boom staat die schaduw biedt en die vlak is. Prima. We zien de Belgen arriveren en ook fietsers uit Leiden die een dagje Troyes hadden gedaan en de ruim 90 km. in een dag hadden afgelegd. De campings zijn hier dun gezaaid zodat je elkaar regelmatig tegenkomt. De Belgen hebben er intussen 2000 km. opzitten en nog ongeveer 1000 te gaan. Het wordt druk op de camping en er blijkt een tekort aan plekken met stroom. Gelukkig is dat ons niet ons probleem

 

Vrijdag 28 juni - Rond kwart voor vijf begint het te regenen op de tent. Dat inspireert niet. Nat ontbijten, nat inpakken, etc. Het valt echter mee en we kunnen redelijk droog inpakken. Wel is het behoorlijk fris en helemaal droog zullen we het vandaag ook niet houden als we naar Varennes vertrekken. Net na de uitgang van de camping, die zich in een woonwijk bevindt, vinden we een bakker. In het centrum maken we foto's van de indrukwekkende kathedraal. In de motregen klimmen we de stad uit en krijgen weer de ruimte, de velden met hun bloemen en in L'Epine een prachtige gotische kerk. Na 17 km. is het tijd voor de "chaussons aux pommes" en volgens het boekje zijn er weinig mogelijkheden voor koffie onderweg. Toch valt ook dat mee en we vinden een bakker die wat tafels en stoelen heeft een een klein koffiemachientje, dat uitstekende koffie produceert. We krijgen de keuze tussen omrijden over een goede, maar mogelijk drukke weg of rechtdoor onverhard door het veld. We kiezen voor de eerste optie en hopen op coulance van de automobilisten. Dat zijn er weinig en waar nodig krijgen we die. We hebben weinig te klagen over de Franse chauffeurs. Ze houden keurig afstand. Een bushokje is weer een prima lunchgelegenheid. Nu krijgen we steeds meer te zien van de Eerste Wereldoorlog. Ook in deze streek is heftig gestreden. Na een lange klim komen we in Varennes aan en zien een enorm Amerikaans oorlogsmonument, geschonken door de staat Pennsylvania. De bakker is snel gevonden en de camping ook maar de supermarkt die hier ook moet zijn nog niet maar die vinden we als we geïnstalleerd zijn. De camping heeft een Nederlandse beheerder. Het is een gezellige en informele boel. Ook hier hebben we een picknicktafel en als het moet nog een onder een enorme partytent, waar ook onze tent zou kunnen staan. Dat deden we niet maar daar kregen we wel spijt van. 's Nachts regent en stormt het. Ook onze Belgische fietsers zijn hier neergestreken. Morgen scheiden onze wegen. Zij gaan westelijk de Valleienroute opzoeken en wij pakken die route in de andere richting.

 

Zaterdag 29 juni - Door de "zware" nacht zijn we wat later op gang. Rond half negen zijn we klaar voor vertrek voor ong. 58 km.. Onze Belgische vrienden waren al vertrokken. Die zien we waarschijnlijk niet meer. De bakker ligt op de route en we slaan alles in wat we nodig hebben. Als we het dorp verlaten wachten ons enkele klimmen van 12%. Daar hoeven we niet lang over na te denken: lopen. Ze zijn gelukkig niet lang. We blijken een interessant schouwspel voor de koeien die zich bij de afrastering verzamelen om ons (getob?) gade te slaan. Bij Epinonville komen we op wat vlakker terrein en gaan richting de Maas en de Valleienroute die we in 2009 reden. Bij Sommerance is de afslag naar Valleienroute west. Wij gaan rechtdoor naar Doulcon waar we een supermarkt vinden en onze voorraad kunnen aanvullen. Wat verder zien we de afslag naar de camping waar we vier jaar geleden stonden in de augustuswarmte. In Dun-sur-Meuse gaan we op zoek naar een café. Dat zien we en ervoor staat een toerfiets met bepakking. Hier maar naar binnen. De Fransen zijn druk bezig te gokken. De zoon van de eigenaar brengt de koffie rond en we raken in gesprek met een fietser uit Breukelen die op weg naar Spanje is en gebruik maakt van b&b en hotelletjes. Niet altijd makkelijk te vinde is zijn oordeel. Het volgende stuk route is mooi maar de zon en mist van vier jaar geleden zijn voor zware bewolking ingeruild. In Loupy-sur-Loison hopen we onze camping te vinden, maar die bestaat niet meer. De eigenaar is overleden zegt een vrouw. Dan moet het Montmedy worden. Nog even pittig klimmen en dan de afdaling richting Montmedy dat op een heuvel ligt. Ruim een halve km. moeten we de fietsen omhoog duwen naar de citadel. Dan komen we bij de camping die nogal verlaten is. Maar we zien bij het infobord een jong Vlaams stel dat goed moe is van vijf dagen Ardennen en hier ook gaat kamperen. Dat doen wij ook en het wordt steeds beter weer. 's Avonds is de receptie een uurtje open en betalen we. Het zonnetje zorgt dat onze spullen goed kunnen drogen en de in de buurt gelegerde Franse militairen zorgen voor wat vertier en 's avonds voor wat gezang, maar gelukkig niet al te lang.

 

Zondag 30 juni - Na een heldere nacht is het mistig geworden. Het lijkt een mooie dag te worden voor de 38km naar Marbehan in Belgie. Om acht uur suizen we de helling naar beneden weer af. Sue maakt een mooi panorama van de vallei in de mist. Onderaan de helling slaan we rechtsaf en gaan op Avioth aan. Hier maken we een stop om de basiliek te bekijken. Het restaurant waar we in 2009 zo lekker konden eten is nog dicht. Het is 9 uur. De koster komt net aan met de sleutel om de kerk open te doen. Het is omhoog en omlaag richting België. Bij de grens verlaten we de officiële route en gaan op Marbehan aan waar we de trein hopen te pakken naar huis. Het is mooi rijden door het bos maar we worden niet meer gewaarschuwd voor hellingen die er nog wel zijn. In Bellefontaine vinden we een Proxi winkeltje voor de laatste boodschappen en rond half twaalf komen we in Marbehan aan. Aan het eind ligt het station en we kunnen alleen kaartjes voor België kopen. Brussel wordt het. Dan de uitdaging om de fietsen naar het perron te krijgen. Moeilijk genoeg met de trappen maar het lukt. We combineren allerlei bagage want we verwachten dat de fietsen moeten hangen. Dat werkt anders als de conducteur net als hij wil vertrekken ons ziet en naar de achterkant van de trein moet lopen waar het bagagecompartiment is. Alle bagage kan op de fiets blijven. In Brussel zijn onze fietsen er al uit voor we bij de bagage zijn. Hier blijkt de Fyra-vervanger uit Den Haag in het weekend niet te komen. Eerst moeten we in een volle trein naar Antwerpen, waarbj het vijf minuten duurt voor we er met fietsen uit kunnen. Daar moeten we helemaal naar beneden waar de Intercity naar Den Haag klaar staat. Er zijn al vier fietsen binnen en die van ons kunnen er nog net bij. Ruim zeven uur na vertrek staan we op Rotterdam CS. Voldaan maar wel een beetje gaar van het treinreizen. Er gaat niets boven fietsen!

 

 

 

 

Week 1 - Week 2

 

© TS 2013