/ home / fietsen / groene weg / week 3

Groene weg naar de Middellandse zee 2010 - 24 juni t/m 4 juli

We verslapen ons een beetje. De camping bevalt blijkbaar te goed. We brengen ons meubilair terug, rijden nog twee km. over de wat drukke weg, waaraan de camping ligt en slaan daarna af naar een onooglijk maar mooi weggetje dat ons naar. St. Romain brengt. We vinden daar een bakker en lopen met de fiets aan de hand door het mooie oude centrum. Een lang stuk vals plat brengt ons haar Chabeuil, dat we we nog kennen van een eerdere trip in 1998. De terrassen worden in gereedheid gebracht en dus kunnen we van verse koffie genieten. Onder een staalblauwe lucht wordt het steeds warmer. Links in de verte liggen de bergen van de Vercors. De dorpen worden steeds mooier. We klimmen naar 393 meter waar Crest ligt. We vinden een supermarkt maar zien geen borden naar de camping. We gokken op een weg die richting centrum gaat. Dat is de goeie.De camping heeft een "jardin" voor de fietskampeerders en daarvan zijn er toch wel wat. Verder veel Nederlanders. We raken in gesprek met een Zwitserse fietsster, die, aangemoedigd door haar kinderen, met een solotrektocht bezig is.

 

Half zes staan we vrijdag de 25ste op voor de "berg" etappe richting Valreas. 5% over 3 km. en 7% over 4km. klim staan op het programma. Het is nog koel als we op pad gaan naar de Pas en Col de Lauzan, rijdend langs een steile bergwand, net de Tour de France. Als beloning hebben we onze chaussons-aux-pommes. Het is genieten. De lavendelvelden komen in beeld. Kort daarna stoppen wij in La Bégude-de-Mazenc voor koffie, ons oorspronkelijke doel voor vanavond (na 37 km.). Maar het is pas half elf, dus heel vroeg en we voelen ons eigenlijk nog fris. We gaan door en knippen de laatste klim in tweeën met daartussen lunch. Op de top hebben we uitzicht op de Provence en beginnen de lange afdaling naar Valréas. Onderweg komen we nog door Taulignan, een middeleeuws plaatsje. We vinden een schaduwrijke plek op de camping van Valréas, waar het intussen 28 graden is. Het stadje heeft een Aldi waar we later boodschappen doen, waarna we kunnen relaxen in onze thermarest stoelen. We hebben een dag gewonnen, die we later in Avignon kunnen besteden.

Zaterdag 26 juni gaan we naar onze uiteindelijke eindbestemming Avignon, 76 km. In Valréas pakken we nog even de bakker mee en dalen dat lichtjes verder de Provence in. In Richerenches, een schitterend oud dorp, maken we foto's. We stoppen nog en enkele andere dorpjes, overwinnen nog een klimmetje. Zo komen we in het oude Orange aan. Hier lopen we met de fiets naar het centrum, waar we een prachtig pleintje vinden voor perfectie koffie voor maar 1,50 euro. Raken daar in gesprek met een Nederlands echtpaar wat met fiets per vliegtuig naar Pisa is gereisd en via Corsica nu hier aan het fietsen is. We vinden het ook tijd worden voor een echte Franse lunch. Die vinden we in Caderousse, waar de kok buiten lekker aan het barbecuen is. Genieten in de schaduw op het plein. Via prachtige weggetjes rijden we hierna het Île de la Barthelasse op en komen we in het gebied waar verschillende campings voor Avignon liggen. We vinden een wat sleetse camping vol met seizoenswerkers maar verder rustig met vermaak door een uitgebreide kattenfamilie en een kikkerconcert.

Het is een aparte ervaring om op zondag rond half acht door een stil Avignon te fietsen waarbij we de Pont d"Avignon in de ochtendnevel zien liggen. We komen hier later terug en zetten koers naar Arles. In Maillance doen we wat inkopen en proeven af en toe de sfeer van Van Gogh. Een fietspad brengt ons in Fontvieille, waar een gezellig plein uitnodigt voor koffie. Een fietsend Canadees echtpaar vraag of we "just as crazy as we are" zijn. Dat klopt wel.Een klein klimmetje brengt ons bij de Molen van Daudet. Hierna naderen we Arles. Het is een ontnuchtering te zien dat het Romeinse aquaduct is onderbroken voor een rotonde. De camping biedt nogal dorre plekken maar we vinden er een met schaduw. Tegenover ons een fietsend echtpaar dat net met de autoslaaptrein is gearriveerd voor deze route. 's Middags nemen we de tijd om Arles uitgebreid te bezoeken, erg de moeite waard.

De Middellandse zee komt steeds dichterbij. Maandag 28 juni zullen we tot 10 km. afstand komen. Kamperen in Stes Marie de la Mer werd ons afgeraden, zodat we er weer voor kiezen bij de boer(in) te kamperen in Pioch Badet. Om 7 uur zijn we op pad, verdwalen wat in Arles maar dat corrigeren we. St. Gilles is de laatste plaats waar we boodschappen kunnen doen en waar we om kwart over acht aan de koffie zitten in Bar Le Trident. Als we om twaalf uur Pioch binnenrijden is onze watervoorraad zo goed als op. Blij dat we op de camping zijn en in de schaduw onder een grote boom. Het is 32-33 graden. Hier zijn muggen, maar het waait gelukkig. De lucht dreigt maar het is loos alarm, de rainfly kan weer van de tent als we gaan slapen.

Dinsdag 29 juni is dè dag. Bestemming Stes Maries de la Mer. Mooie zonsopgang vanuit de tent. Om half zes staan we op en proberen de muggen te ontwijken. We blijven hier een nacht staan, dus kunnen we om zeven uur lichtbepakt afzakken naar Stes Maries. Onderweg zien we de witte ponies van de Camargue en stoppen we bij de flamingo's, die we proberen op de foto te zetten. Bij het plaatsnaambord zetten we onszelf op de foto, doen dat nogmaals bij het Office de tourisme en op het strand. Nu eerst koffie, wat kaarten schrijven en sturen en te genieten van de reis zoals die tot nu toe verlopen is. We hangen nu de toerist uit en willen ons succes vieren met een lunch, maar waar? Na een rondgang langs de menu's maken we een keus.We doen daarna boodschappen en gaan dan terug naar Pioch en zoeken in de warmte de camping op, waar we vermaakt worden door diverse eendenfamilies die langskomen. Opnieuw dreigende luchten maar geen onweer.

Woensdag 30 juni hebben we een wat langere dag. We mikken op Fontvieille. Met wind mee rijden we in hoog tempo door de Camargue. Om half elf zitten we op het terras van een gezellige bar tabac in hartje Arles aan de koffie en verkeersopstoppingen te bekijken. Vlakbij is een bakker. Verder nu. Altijd oppassen bij rotondes. Je krijgt niet altijd je voorrang. We passeren weer de molen van Daudet en dalen dat soepel af naar Fontvieille, waar we voor de middagsluiting nog net boodschappen kunnen doen. Gras is op de camping van Fontvieille een schaars product. We krijgen een minder geslaagde plek toegewezen die we kunnen ruilen voor iets beters. De energie ontbreekt om de tent op te zetten, maar als 's middags een onweer en bijbehorende wolkbreuk losbarst komen we snel in actie om eerst alles veilig te stellen in het sanitair en vervolgens toch maar de tent op te zetten. Later wordt het dampig droog en weer warm. Onze plek is wat modderig dus wijken we uit naar de receptie waar bankjes staan, om wat te lezen.

Donderdag 1 juli is onze laatste korte etappe naar Avignon. Vroeg op en om zeven uur op de fiets. Koffie in Maillane, waar we de tijd voor nemen om pas na de ochtendspits in Avignon aan te komen. Daar zoeken we de VVV op om een hotelletje te vinden voor twee nachten. Met een foldertje van een hotel in de hand gaan we maar eens kijken. Het lijkt ons wel wat. Vlak bij het station. Het is niet overdreven duur, fietsen kunnen in de garage. Kamer wel helemaal bovenin. Dat zou wel eens heet kunnen worden. 's Middags bezoeken we het Palais des Papes en het museum en volgen een stadwandeling. 's Avonds vinden we een leuk terras in het centrum om te eten. Het is gruwelijk heet in onze kamer en we denken erover de laatste nacht toch te verkassen naar iets koelers.

Vrijdagochtend krijgen we van de eigenaar een ventilator voor de kamer, slaan we spullen in voor een lekker ontbijt in het park, wandelen daarna door de stad, bezoeken de Pont d'Avignon hebben lunch en kopen van alles voor een picknick later in de tuin van het hotel. De ventilator redt ons 's nachts. Dit keer slapen we prima ondanks de warmte.

Op zaterdag hebben we weer ontbijt in het park, kijken dan nog wat rond en halen en bepakken onze fietsen bij het hotel. We lunchen vegetarichs en gaan zachtjesaan naar het Gare de L'est vanwaar de autoslaaptrein vertrekt. Veel auto's staan al opgesteld en we checken rond drie uur in. Alle bagage gaat van de fiets af, anders kan deze niet in het rek. Het is leuk om het ladingsproces te volgen en als laatste ons fietsenrek op wieltjes aan boord te zien gaan. Ook de fietsers uit Zoetermeer zijn er. Rond zes uur kunnen we aan boord, waar ons twee verrassingen wachten: we hebben de 6 persoons coupé voor ons zelf en we krijgen diner en ontbijt (zoals in een vliegtuig). Om kwart over zeven zet de sliert zich in beweging.

Een half uurtje te laat komen we in Den Bosch aan. Het manoeuvreren van de trein en het afrijden van de auto's kost veel tijd zodat pas na bijna twee uur onze fietsen te voorschijn komen. We laden alles op, nemen afscheid van de mensen uit Zoetermeer en merken dat er geen treinverkeer naar Utrecht mogelijk is. Dan maar naar Tilburg en vandaar naar Blaak. Als we daar aankomen is net de Tour de France uit Rotterdam vertrokken. In die toepasselijke sfeer maken we bijna de 1300 km. vol. Mooie trip. Smaakt naar meer!

 

Week 1 - Week 2

 

© TS 2012