/ home / fietsen / didam almelo

Van Didam naar Almelo, 28 t/m 30 augustus 2014, 210 km.

Geïnspireerd door de driedaagse tocht twee weken eerder wilden we graag die sfeer nog even vasthouden. Gezocht werd naar een idee of thema voor de volgende rit of ritten. Het leek ons wel leuk in letterlijke zin de grenzen op te zoeken. Eerst de Duitse grens. De oostelijke Achterhoek en oostelijk Twente kenden we niet zo goed, een goede reden om hiermee te beginnen. Didam werd ons startpunt. Vroomshoop ons geplande eindpunt maar door het slechte weer kozen we ervoor om de laatste kilometers naar Almelo te fietsen

Donderdag 28 augustus - Didam naar Winterswijk, 75 km.

Kwart voor zes op om de trein van 6:58 te halen. De lift op station Rotterdam Alexander werkte niet dus met beladen fietsen een roltrap op. Altijd wat riskant. De trein was laat omdat hij niet op tijd afgeleverd was op het startstation Rotterdam. Gelukkig konden we de fietsen kwijt en werkten de liften in Utrecht mee voor de overstap naar Arnhem. Die trein reed reed langzaam rondom Ede omdat er een verward iemand langs het spoor liep. Al met al haalden we onze trein naar Didam, een schone en nieuwe sprinter met veel ruimte voor fietsen.Het kost al met al wat inspanning maar dan ben je ook meteen in een mooi gebied.

Het is zonnig en koel weer als we starten. Het akkerland ligt er mooi en glooiend bij. We worden snel op de proef gesteld door een pittige helling het bos in richting Zeddam. Bij Wijngoed Montferland zagen we een "Rust even uit" bordje maar we waren hier te vroeg voor de koffie of iets anders. Iets verderop aten we een broodje en in Megchelen kwamen we een café en terras tegen waar ze koffie met wat lekkers voor ons hadden.

Hierna gingen we de grens over Duitsland in en het gezellige Anholt binnen. We rijden daarna langs de Aa en ook langs hoge maisvelden. Windmolens zijn niet ver weg. Het is mooi afwisselend rijden. We eten ons tweede broodje. Op de grens van Dinxperloo rijden we door een straat die de grens is. Links is Nederland en de rechterkant van de weg hoort bij Duitsland, heel apart.

We dreigden te vroeg in Winterswijk aan te komen dus verlengen we de route langs de grens naar het oosten. Zonnebloemen in de geulen naast de maisvelden. Het raakte bewolkt en regen dreigde. Bij knooppunt 30 vonden we een café restaurant bij een watermolen. Idyllisch. We namen de tijd voor bier en thee. Hierna reden we Winterswijk binnen, een grote plaats, waar alles werd voorbereid voor het grote jaarlijkse bloemencorso dat morgen zou starten. Ons adres stond in de gps dus snel gevonden en met een tuinhuis achter de garage perfect voor ons. Eten was er volop te vinden in het centrum en we liepen er nog wat rond om de sfeer van het aanstaande feest te proeven.

 

Vrijdag 29 augustus - Wintersijk naar De Lutte, 86 km.

Na een nacht met veel regen, zagen we , tijdens het ontbijt, lekker vroeg om 7.30 uur buiten geserveerd, een lucht die mooi weer beloofde. We zagen de eerste tekenen van het bloemencorso als we het uitgestrekte Winterswijk uitreden. Zo kwamen we op de LF8 die we eerst een poosje zouden volgen. Eerst natte bospaden, een ramp voor de fietsen, daarna betere wegen. We reden op Duitsland aan een genoten bij het Zwilbrocker Venn van het prachtige tegenlicht op het meer. Na een klein historisch stukje Duitsland koersten we op Eibergen aan voor de koffie.

Hierna moesten we een keus maken. De LF8 en 4 volgen die een grote boog naar het westen maken, bracht ons te ver van de grens en maakte de route te lang. Via knooppunten vonden we een prachtig alternatief. We kwamen weer in Duitsland terecht na een fietspad langs de Berkel. Onze nieuwe kaarten en de gedetailleerde kaart op de gps boden ons wat mooie bospaden om onder Haalsbergen uit te komen. Door het Buurserzad ging het. Prachtig fietsen hier en gelukkig niet in het weekend. Dan zal het hier wel razend druk zijn.

De knooppunten rondom Boekelo wijken wat af van onze splinternieuwe kaart, die dus al verouderd lijkt. We vonden de weg naar Drienerlo, waar de universiteit ligt waar Ton ooit gestudeerd heeft. Onderweg kwamen we een nieuwe ijshal tegen en het stadion van FC Twente. Indrukwekkend en handig gelegen bij het nieuwe treinstation halverwege Enschede en Hengelo. We gingen op zoek naar Ton's oude kamer en vonden die, 49 jaar later. Praatten wat met een van de studenten daar en gingen door de bossen verder naar Lonneker. Een leuk terras, dus even pauze.

Het laatste stuk naar De Lutte was mooi en de zon had ons nog niet in de steek gelaten. Rond half zes waren we op onze bestemming. Dit VodF adres was wat meer commercieel, maar de kamer was goed. Alleen de fietsenstalling was open en aan de weg gelegen, niet volgens de huisregels. We konden die avond in De Lutte weer buiten eten. Regen dreigde, net als de vorige avond, maar viel (nog) niet.

Zaterdag 30 augustus - De Lutte naar Almelo, 50 km.

Om kwart over acht stond het ontbijt op de eettafel op de bovenverdieping. Ook onze fietsen stonden er nog. Wat een opluchting. Om even over negenen vertrokken we met regenkleding aan in een zacht regentje. Vrij snel gingen we het bos in, weer richting Duitse grens. De fietsen werden steeds vuiler en lieten dat via het aandrijfwerk horen. We kwamen langs een Klöpkeshoes, waar we stopten voor foto's.

Onder Denekamp door kwamen we bij landgoed Singraven, waar een restaurant werd opgetuigd voor de gasten. Tijd voor koffie en vlaai en wat meer foto's. Met wind tegen reden we naar Ootmarsum, wat een prachtig historisch centrum heeft en veel galerieën. Er was een grote artfair aan de gang met veel stands. Jammer voor hen wat het regenachtige weer betreft.

We reden deze dag op de LF14, die tegenwoordig niet meer door Duitsland naar Schoonebeek en Emmen gaat maar in Nederland blijft. We wilden die route volgen tot Vroomshoop maar door het matige weer besloten we rond Tubbergen, direct op Almelo aan de koersen. Een volgend keer pikken we de draad in Tubbergen wel weer op. Zo was deze trip iets korter dan gepland maar weer een met volop fietsplezier en genieten.

 


View Larger Map 
 

© TS 2014