/ home / fietsen / lf9

LF9, de NAP-route, van Rotterdam via Vianen naar Assen

Begin zomer 2004 werd de laatste route van het Landelijk Fietsplatform in gebruik genomen. Deze ruim 400 km lange route van de Belgische grens onder Breda via Utrecht, Spakenburg, Zwolle, Meppel en Groningen naar Nieuweschans completeert het fijnmazige netwerk van bewegwijzerde fietsroutes in ons land. Zoals alle LF-routes is ook deze in twee richtingen bewegwijzerd en gaat over slim gekozen wegen en paden langs mooie stukjes Nederland.

We besloten vier dagen uit te trekken om een deel van de route te verkennen. Het eerste weekend van september 2004 gaf ook nog eens fantastisch fietsweer. We bellen wat rond naar "Vrienden op de Fiets adressen" om ons onderdak te regelen. Wat is er lekkerder dan van huis uit te starten. Bij Vianen kunnen se de LF9 oppikken. Er zijn diverse manieren om vanuit Rotterdam-Alexander via de achterliggende polders te doen.

Dag 1, Rotterdam - Maartensdijk

Een route die ons goed bevalt is die door de Krimpenerwaard. Via Alexanderlaan en het fietspad langs de N210 gaan we de Algerabrug over richting Krimpen a/d IJssel en net voorbij de rivier de trap af en aan het eind linksaf de IJssel volgend tot we buiten Krimpen bij een oud gemaal rechtsaf kunnen de polder in. We rijden door het Loetbos en vervolgens via Zuidbroek richting Schoonhoven langs prachtige boerderijen. De Kadijk biedt ons een rustig fietspad, parallel aan de weg die door Bergambacht gaat. Als beide weer samenkomen gaan we linksaf richting Vlist voor onze koffiestop.

Koffie met appelgebak is onze standaard versterker na zo'n 30 tot 40 km. Deze kenden we en is heel goed. Hierna gaan we de brug over de Vlist over en nemen de afslag naar Polsbroek, een dorp met lintbebouwing. Na vijf kilometer zakken we af naar Lopik. Het is een rustige 60km weg en bij Uitweg kunnen we een fietspad op.

 

Door de Zuidhollandse waarden richting Lopik

Na 50 kilometer fietsen bereiken we de noordkant van de Lekbrug bij Vianen over de A2 en als we het viaduct onderdoor zijn zien we een LF routebord met alle mogelijkheden. De LF9 staat daar nog niet bij maar de LF7 loopt tot Utrecht over dezelfde route dus nemen we die en kunnen we op de bordjes gaan fietsen. Van Nieuwegein zien we weinig. De route loopt over fietspaden door parken weg van het vele verkeer.

Onder Utrecht hebben we drie mogelijkheden. We kunnen linksom, dwars door en rechtsom de stad. We kiezen voor het laatste, waardoor we op de Domstad route terecht komen. We moeten daarbij de bordjes "linksom" volgen, want deze route begint aan de noordkant van de stad. Van Utrecht zien we alleen de Uithof, het universiteitsterrein. We moeten nog even De Bilt door en dan keert de rust weer terug op het fietspad richting Maartensdijk.

Dit blijkt een rustig forensendorp te zijn waar we na ruim 80 km. fietsen wat vroeg aankomen. Een terrasje is snel gevonden en daarna kijken we het dorp rond op zoek naar een eetgelegenheid. Die vinden we buiten Maartensdijk in "Het Braadspit", een kiprestaurant gevestigd in een oude boerderij. Als we na het eten ons gastgezin opzoeken is het nog prima weer om buiten te zitten. We zien in de schemer een tweede stel fietsers arriveren die op het laatste moment hier een kamer wisten te vinden. Het bleek een prima onderdak te zijn met een niet te overtreffen ontbijt.

Dag 2, Maartensdijk - Elburg

Kasteel Groeneveld

Om 9 uur zijn we op weg over het fietspad in de buurt van de A2 naar Hollandse Rading en dan gaat de route de bossen in om er bij Baarn weer uit te komen. Door het bos komen we langs Kasteel Groeneveld. Hierna volgen we de Eem en steken die met een pontje over op weg naar Bunschoten en Spakenburg. We komen op de dijk langs het IJsselmeer te rijden en vinden in het knusse centrum van Spakenburg een ruime keus uit terrassen. Koffie had hier iets warmer gemogen en appeltaart moet je niet in de magnetron verwarmen. Iets minder dus, maar wel de duurste.

We blijven lang langs het IJsselmeer fietsen en zien de Flevopolders waar we bij Nijkerk naar toe gaan.

De koelte van de ochtend verdwijnt langzaamaan. Tegen een zwakke noordoosten wind in rijden we langs de rand van de flevopolders, soms over een vrij fietspad, soms langs een weg. Sommige stukken rijden we langs de vele campings en strandjes, waar we vooral auto's met Duitse kentekens zien. Het water van het Veluwemeer is lekker warm maar ziet er niet echt schoon uit.

We komen door Zeewolde, waar een moderne kerk met toren een duidelijk centraal punt is. Het stuk door de polders is tamelijk lang en heel dicht op NAP maar begint aan het eind wat te vervelen. We zijn blij dat we bij Elburg Gelderland weer binnenkomen. De route gaat langs de haven, draait even weg van het centrum om aan te sluiten bij andere routes en gaat dan linksaf de vesting in.

Het is even na half vier, te vroeg om bij ons Vrienden op de fiets adres aan te komen. Een uurtje mensenkijken op een terrasje in het centrum in in de schaduw is als alternatief bepaald geen straf. Als we rond kwart voor vijf bij ons gastgezin aankomen herkennen ze ons van de vorige keer, zes jaar geleden, toen we de Zuiderzeeroute reden. We praten bij en zitten 's avonds nog tot tegen tienen buiten. Dat kun je niet vaak in september. Nachtelijk racende bromfietsers houden ons een beetje uit onze slaap maar een fantastisch ontbijt zet de toon voor weer een mooie dag. Als we voor de derde keer komen zal er ook voor ons gekookt worden.

Dag 3, Elburg - Wapse

We rijden door een gebied dat ons doet denken aan de Achterhoek. Via Oldebroek slingeren we over A28 en onder A50 door naar Hanzestad Hattem. We gaan gelijkop met de Eneco-route die in 260 km. de Veluwe "doet". In Hattem stallen we onze fietsen tegen de VVV en pakken het dichtstbijzijnde terras voor onze dagelijkse uitspatting. Koffie is prima maar we zitten nog vol van het ontbijt. De appeltaart moet nog even wachten.

 

De LF-routes gaan vaak over prachtige bospaden

Het is even goed opletten met de bordjes om het paadje te vinden dat naar het pontje gaat dat we nodig hebben om de IJssel over te steken. Dat duurt even want het pontje ligt nog schuin rechts aan de noordkant, is even bezig om bij ons te komen, wacht dan nog een poosje op nog twee passagiers en neem ruim de tijd om terug te gaan. De ramen van de kajuit moeten gewassen worden.

 


Het fiets- en voetgangerspontje tussen Hattem en Zwolle

 

We rijden dan wat kilometers samen op met de Boerenlandroute, de LF15. Wij gaan de dijk af richting Zwolle, de LF15 koerst direct op Kampen aan.

Bewegwijzering in Zwolle is prima en de route redelijk autoluw. Tegen de klok in draaien we om Zwolle en steken met een heel bijzonder pontje de Vecht over. We luiden een bel om de aandacht van de "schipper" te trekken. Met een houten hulpmiddel trekt hij het bootje langs de kabel de rivier over. We gaan naar een andere Hanzestad, Hasselt maar moeten verder. De pontjes hebben oponthoud gegeven en Wapse is nog te ver. Langs landerijen naderen we Meppel en daarmee Drente. We zijn dringend weer aan koffie toe maar Meppel heeft nauwelijks terrasjes. Snel wegwezen hier en buiten Meppel begint het Drentse landschap. In Nieuwveen vullen we bij een huis waar men in de tuin werkt onze drinkflessen bij en horen dat er verderop een café is.

Dat vinden we vlak bij de kruising met de A28. We zijn de enige gasten die lekker op het terras zitten. De filterkoffie is subliem. Appeltaart is weer verwarmd maar wel lekker. Dit geeft ons de energie om het tempo wat op te voeren. Bij Havelte gaan we de bospaden op, langs hunebedden en het pad naar Wapse, nog 10km te gaan. Dat dachten we... Na een halve kilometer blijken de Schotse Hooglanders bezit van het smalle pad genomen te hebben en we kunnen niet om ze heen. Ze gaan ook niet weg. Geen risico en terug om via een omweg alsnog verderop het pad op te pikken en rond kwart over vijf na ruim 100 km zijn we bij een prachtig huis met grote tuin. We mogen ons voor de derde keer gelukkig prijzen dat we een fantastisch adres te pakken hebben.

In de Wapser Herberg eten we lekker buiten. Teruglopend zien we de mist in de velden over het land komen en in het donker zitten we daarna met onze gastheer en gastvrouw tot bijna elf uur te praten. De nacht is rustig en na een lekker ontbijt wacht ons een mooie zondag..

Dag 4, Wapse - Assen

Tamelijk snel zitten we op de route door het bos naar Appelscha. Het wordt glooiender en afwisselender. We komen nu ruim boven NAP uit. De route maakt een zijsprongetje naar het Aekingerzand en het bezoekerscentruim van het Friese Wold. Terug het bos in via ons van het Drenthepad zeer bekende routes rijden we Appelscha in en draaien na een paar km. linksaf richting Ravenswoud.

We doorkruisen het Fochtelooërveen en rijden langs Veenhuizen op Norg aan. Hier verlaten we de route en hopen we hem later weer eens op te pakken richting Groningen en Nieuweschans. Jammer dat we niet meer tijd hebben.

We rijden naar Vries - ook geen slechte route - om een tante te bezoeken en de laatste 10 kilometers zakken we af naar Assen om de trein te pakken naar Rotterdam. Alleen voorin de trein is nog plek voor 2 fietsen. Meer mensen hebben het mooie weer benut om erop uit te trekken.

Update - 28 juli 2009 - Norg naar Groningen

Eind juli 2009 waren we een paar dagen in het noorden om te fietsen. Met als basis de plaats Vries reden we naar via Zijen en Peest naar Norg. Hier verzandden we bijna in de jaarmarkt maar vonden de plek waar we september 2004 de LF9 hadden verlaten. We lieten het marktgewoel snel achter ons en konden onmiddellijk genieten van de vrijliggende fietspaden door bossen en velden en langs bosranden, waar Drenthe een eindeloze voorraad van lijkt te hebben.

 

Een van de vrijliggende fietspaden tussen Norg en Peize

 

Ooievaars op hun nest bij de molen van Peize

 

Het was bewolkt en prima fietsweer. Vlak voor Peize kwamen de LF9 en LF20 (Flevoroute) samen. Langzaam maar zeker kwam Groningen dichterbij. We kwamen dicht bij de Hoornse Plas en reden het stadspark binnen. Dat kwam goed uit want zo werden we beschut voor een stevige bui (door Erwin Krol de vorige avond nog weggewuifd!). Hierna klaarde het weer snel op en kwamen we bij de spoorlijn naar Leeuwarden de stad binnen. Onverwacht kwamen we bij de splitsing met de LF14, die we voorbij het station hadden verwacht. Dat werd het vervolg van onze dagtocht. Daarover meer op de LF14 pagina. Ooit hopen we de LF9 af te maken tot de Duitse grens.