/ home / fietsen / lf1en10

LF1 en LF10, van Rotterdam via Afsluitdijk naar Leeuwarden

Tegen het begin van de officiële herfst in 2006 kregen we weer zin om een paar dagen te gaan fietsen. Toen de eerste fietsroute bewegwijzerd werd, de LF1 begin jaren '90, reden we die van Den Helder naar Hoek van Holland. Het was onze eerste kennismaking met het begrip "LF" en het sprak ons enorm aan. Lekker fietsen zonder constant op kaarten of routebeschrijvingen te moeten kijken.

Het werd nu een combinatie van de Noordzeeroute LF1 en de Waddenzeeroute LF10, met een aanloopje via LF2 en LF4 en een finish via de LF3. Wat duidelijker: vanaf huis naar de Rotte, daar de LF2 gevolgd tot Moerkapelle, met de HSL omhoog naar Benthuizen, vandaar via de LF4 naar Meiendel bij Wassenaar. Hier pakten we het kustpad op, dat we tot Callantsoog volgden. Daar begint de LF10, die we via Den Oever, Afsluitdijk en Harlingen volgden tot bij Hallum, waarna we via de Hallumertrekvaart bij Bartlehiem uitkwamen en langs de Dokkumer Ee onze eindbestemming Leeuwarden bereikten. Afgezien van een wat nattige eerste ochtend hadden we prachtig weer.

Dinsdag 19 september 2006, Rotterdam - Zandvoort, 80 km

Toen we de fietsen uit de schuur haalden was het nog droog maar toen we klaar waren voor vertrek begon het zachtjes te regenen. Dus regenjas en -broek maar aan en ook de schoenbeschermers. Die laatste kunnen we niet aanraden. Je voeten en schoenen worden waarschijnlijk natter van het zweet onder het dikke plastic dan van de regen. Het is - in tegenstelling tot een weekend - Heel rustig langs de Rotte. Bij het bereiken van de A12 kunnen we sinds deze zomer verder langs de rivier door een nieuw tunneltje onder spoorlijn en snelweg. Vanaf Moerkapelle krijgen we tot Benthuizen wat minder interessante kilometers langs de nieuwe HSL spoorlijn.

 

Het nieuwe fietstunneltje onder de spoorlijn en de A12 naar het nieuwe stuk fietspad stroomopwaarts langs de Rotte

Bij Benthuizen begint een verrasend mooi stuk route, westwaarts boven Zoetermeer en Den Haag langs naar de duinen en de Noordzeeroute. De zon begint door te breken en vlak voorbij Stompwijk lunchen we. Als we wegrijden een raar gevoel: lekke band, uiteraard achter. Wiel eraf, band eraf, alles lijkt puntgaaf. Pas dan blijkt het ventiel bijna van de band gescheurd te zijn. Dat is niet te plakken. Gelukkig hebben we een reserve binnenband bij ons en ruim een half uur later zijn we weer op pad. We gaan tussen Leidschendam en Voorschoten door en komen Wassenaar-Zuid binnen. Via luxe woonwijken komen we Meiendel binnen en beginnen de kleine soms felle klimmetjes en afdalingen door de duinen.

Borden zijn niet altijd duidelijk. De kaarten van de ANWB Fietsatlas (of de LF routeboekjes) zijn onmisbaar. Op een T-splitsing zonder borden besluiten we dat we het kustpad bereikt hebben en slaan rechtsaf naar het noordoosten. De wind hebben we nu tot Callantsoog in de rug.Een paar km. voor Katwijk zien we een uitspanninkje in de duinen waar we koffie en "iets erbij" kunnen krijgen. Versterkt gaan we door. Het is schitterend en afwisselend rijden door de duinen. We zien veel vogels en, zo'n 10 km. voor Zandvoort een vos op ons pad, die op zijn gemakje het fietspad oversteekt. Te verbaasd om de camera te pakken (wij dus).

In Zandvoort, na exact 80 km., eerst een nieuwe reserveband gekocht en op zoek naar ons adres, dat aan een zijstraat van de route ligt en een kwartiertje lopen van de boulevard. Daar van een winderige zonsondergang met een bonkige lucht genoten.

Woensdag 20 september 2006, Zandvoort - Callantsoog, 80 km

Fietsen door het bos vlak voor de oversteek van het Noordzeekanaal

 

Het is helder als we rond negen uur onze route vervolgen richting Haarlem om vervolgens het Nationaal Park Kennemerland binnen te gaan. We zijn hier wat verder van zee maar er is wel bos . Bij Velzen steken we het Noordzeekanaal over. De pont is net vertrokken, maar geen nood, er is een terrasje dat voor € 2,60 koffie met appeltaart aanbood. Kon net voor de boot weer terug was. Bovendien kom je hierna maar weinig terrassen meer tegen.

 

We steken met de pont het Noordzeekanaal over

Na een paar kilometer stadsrand duiken we de duinen weer in, waar we steeds meer fietsers tegenkomen. Vlak bij Castricum ligt een plas met een vogelhut. Heel stilletjes gaan we naar binnen om ook eens te kijken. Een aantal vogelaars zit daar met camera of verrekijker. Diepe stilte, tot de mobiel van een van de vogelaars afgaat. Hij maakt zich uit de voeten. Gelukkig trekken de vogels zich er niets van aan.

 

Fietsen door de duinen, soms over asfalt, soms klinkers, soms een schelpenpad.

Bij Egmond aan de Hoef zien we het startpunt van de LF15, de Boerenlandroute, richting Enschede. Ook kun je in dit gebied de LF7, de Oeverlandroute, oppikken. Het gaat hard als we langs de Hondsbossche zeewering rijden en het blijft mooi als we Petten binnenrijden en de route even zoek is. Na een ijsje en een kleine correctie gaan we de duinen weer in op weg naar de eindbestemming van vandaag: Callantsoog , een rustige badplaats. Na ons overnachtingsadres gevonden te hebben en na een opfrisbeurt gaan we het strand op en vinden een strandtent met dezelfde naam, waar we iets kunnen eten en waar we om 19.46 uur het laatste spoortje zon onder de horizon zien verdwijnen.

 

Het kerkje van Callantsoog

Donderdag 21 september 2006, Callantsoog - Harlingen, 80 km

Opnieuw een prachtige dag, wel met een toegenomen wind die we deze dag vooral van opzij en af en toe tegen hebben. Het tempo ligt daardoor wat lager dan de vorige twee dagen, maar dat is geen bezwaar, want dat is geen doel op zich. We rijden de eerste helft van de route door het Noordhollandse polderlandschap, waar in het voorjaar te tulpen te zien zijn. We gaan langs dijken maar ook over een 30cm smal paadje - het Hoelmerpad - op een dijk slalommend om de schapen.

 

Door het Noordhollandse polderlandschap

In Den Oever zijn we halverwege en dringend toe aan een terrasje. Waar vinden we dat? We worden naar de haven gedirigeerd waar een heel leuk cafeetje zit, waar ze de appeltaart zelf maken. En dat kunnen ze! Aldus opgepept zijn we klaar om de ruim 30km. lange Afsluitdijk . Aan de ene kant heb je de eenzaamheid van de fietser maar ook het lawaai van het snelverkeer naast je. Halverwege de dijk lunchen we en beginnen we in de verte de Friese kust te zien.

 

Over de "eindeloze" Afsluitdijk

We rijden door Zurich en vandaar de buitendijk op richting Harlingen. Een van de veerboten naar de eilanden zien we uitvaren en het oude stadje wordt steeds groter, tot we rond half vier het oude centrum bereiken, heel sfeervol. We gaan een paar uurtjes bij familie langs, waarna we ons overnachtingsadres vinden, vlak langs de spoorlijn naar Leeuwarden.

Vrijdag 22 september, Harlingen - Leeuwarden, 60 km

Ook deze dag kunnen qua weer inlijsten. De wind steekt weer op als we rond negen uur weer door het centrum rijden op weg naar de veerhaven en het industriegebied van Harlingen. Na een kwartiertje hebben we dat achter ons gelaten en gaat de route langs de binnenkant van de buitendijk naar het noordoosten.

 

Markeringen voor de kruin van de dijk boven Harlingen: linksboven hooguit 4 meter in de 18de eeuw,
rechtsboven ruim 5 meter voor afsluiting Zuiderzee, linksonder tussen 6 en 7 meter na de afsluiting
en rechtsonder 9 meter 40, Deltahoogte in de jaren '70

Na ongeveer zeven km. gaat de route wat meer het binnenland in langs Tzummarum en een prachte oude toren in het buurtschap Firdgum. Hier nemen we de tijd om op het kerkhof en bij de 13de/14de eeuwse toren te kijken, die het landschap domineert.

 

De toren en begraafplaats van Firdgum

 

De kerk van St. Jacobiparochie

In St. Jacobiparochie zien we een koffie en theeschenkerij, waar het heel stil is op het terras van de Jacobshoeve. We zijn echter gesignaleerd en voor € 1,70 pp krijgen we koffie met koek. Waar vind je dat nog. Je kunt er ook uitstekend en betaalbaar overnachten, iets te overwegen als je in dit gebied wilt fietsen.

 

Een huis op de Nieuwe Bildtdijk

Langs de kilometerslange bebouwde Nieuwe Bildtdijk zien we prachtige huisjes. We naderen het meest noordelijke punt van onze route, de Koedijk. Hier verlaten we LF10 om richting Hallum te gaan en door naar Leeuwarden waar we de trein naar huis zullen nemen. In Hallum heeft de bakker lekkere broodjes voor lunch. We zoeken het grintpad langs de Hallumer trekvaart. Die vinden we aan het eind van een nieuwbouwwijk. Nu is het 5 km. stampen vol tegen de wind in. We kruisen het pad van een eenzame wandelaar en enkele fietsers.

Bij Bartlehiem gaan we over het beroemde bruggetje en koersen langs de Dokkumer Ee op Leeuwarden aan. We rijden dan op de LF3. Verbaasd door alle drukte wurmen we ons door het levendige centrum, vol met fietsers, naar het station, waar we na ruim 300 km. aankomen.

Zonder dat het onze opzet was hebben we een krap een kwart van het Rondje Nederland via LF-routes afgelegd. Het zal ons ongetwijfeld inspireren om hier in Noord-Friesland de LF10 af te maken, het ontbrekende stuk LF9 af te maken en zo het Rondje Nederland te vervolgen.

 

Zie ook deel 2

GPS-tracks van deze trip als zip-bestand

© TS 2012