/ home / fietsen / lf10en8

LF10, LF16 en LF8, van Leeuwarden naar Holten

Onze vorige trip vanuit huis langs de kust, over de afsluitdijk en langs de Waddenkust inspireerde ons om dit rondje Nederland een vervolg te geven. De LF10 konden we nog twee dagen volgen, waarna we de oostelijke rand van Groningen en Drenthe konden volgen tot Coevorden. Hier pikten we de LF16 op langs de Vecht om in Ommen via de LF8 naar het zuiden te gaan en in Holten te eindigen. Totaal netto 350 km.

Woensdag 2 mei 2007, Leeuwarden - Hornhuizen, 72 km

Het was mei-vakantie en prachtig weer. Besloten naar Rotterdam CS te fietsen ipv Alexander om zeker te zijn van een plaats voor de fietsen op de trein. We wilden niet verrast worden door een korte trein volledig bezet met fietsen. Om 8.30 kwamen aan de zijkant van CS aan, waar we gewaarschuwd werden dat we voor 9 uur het station niet in mochten met de fietsen. Hoe je dan om 9.02 met kaartjes en fietsen in de trein moet komen vertellen ze er niet bij. Dus maar even wat bijziendheid simuleren en ook zonder begeleiding van de NS de lift naar het perron gebruiken.

Om 12 uur konden we starten in Leeuwarden. We hadden een stukje LF3 (Rietlandroute) nodig om bij de Dokkumer Ee te komen. Even zoeken. Hier en daar ontbreekt een bordje. De wind was ruimschoots tegen deze dag en vrij krachtig. Na het verlaten van de Ee bij Birdaard werd het echt werken bij 12-14 km. per uur. Het Friese polderland ligt er mooi bij. De schapen langs de buitendijk houden ons gezelschap als we de LF10 weer te pakken hebben. Bij Moddergat is het tijd voor koffie en Friese Oranjekoek. Nog even doorzetten tot we de sluizen van het Lauwersmeer voorbij zijn. Dan mogen we naar het zuiden en voelen eindelijk de wind in de rug. Door het mooi Marnewoud, waar we een verhard fietspad hebben maar regelmatig moeten afstappen voor een kruising met wel heel mul zand. Vervolgens de Marnewaard door om via een paar kleine dorpjes Hornhuizen in de gemeente De Marne te bereiken, waar het meest noordwestelijke Vrienden op de Fietsadres van Groningen te vinden is. We komen hier precies om zes uur aan.

We worden welkom geheten door mensen van onze leeftijd die vorig jaar vanuit Den Haag naar het noorden gekomen zijn en hoewel ze nog maar kort aangesloten zijn bij VodF uitstekende gastvrouw en -heer zijn, een lekkere pot warm eten en een prima kamer leveren en we praten over het wonen in dit gebied. Ze zijn er trots op in de grootste gemeente van ons land te wonen, bovendien de enige zonder stoplichten.

Donderdag 3 mei 2007, Hornhuizen - Beerta 93 km

Even over negenen laten we John, Joke en hond Daan achter, halen broodjes bij de Coop verderop en stellen ons mentaal in op 50km tegenwind. Die krijgen we ook, maar is minder sterk dan de dag ervoor. Bovendien is het iets warmer. Na een kwartier komen we door Pieterburen, nog te vroeg om nu al een uitstapje naar het zeehondencentrum te maken. Te veel km's voor de boeg. We zien veel wandelaars, klaar voor of met het Pieterpad.

 


Druk aan het werk op de aardappelvelden in Noord-Groningen

 

We komen door leuke dorpen en het land wordt klaargemaakt voor de aardappelteelt, afgewisseld door koolzaadvelden. Vaak is het enige wat je hoort de wind en de vogels. De route loopt anders dan de kaarten uit de ANWB Fietsatlas. Af en toe worden stukjes route verlegd. Hopen maar dat de bordjes kloppen en er allemaal zijn. We komen in de buurt van plaatsjes als Doodstil en langs de Menkemaborg.

 


De molen en de kerk van het dorpje Spijk in Noord-Groningen

De kerk van Bierum in Noord-Groningen

 


Een van de noordgroningse terpdorpjes

Mooi zijn ook Spijk en Bierum, dat een prachtige kerk heeft. Nog een paar km. naar het noordoosten en dan als een speer langs de buitendijk naar beneden. Wind mee, eindelijk. In Delfzijl komen we weer in de ongeromantiseerde wereld van nu. Na een groot industriegebied te hebben gepasseerd wordt het weer mooi. Allerlei graven in de dijk doen ons afstappen. We zien de begraafplaats van het dorp Oterdum dat in de jaren '70 van de vorige eeuw is afgebroken voor de industrie en om de dijk op deltahoogte te kunnen brengen


De eindeloosheid van de Carel Coenraad polder tussen Delfzijl en Nieuweschans

We rijden verder door een steeds stiller Gronings landschap tussen buitendijk en slaperdijk in, tot we bij het plaatsje Hongerige Wolf weer onder de mensen komen. Hier verlaten we de LF 10 om via Ganzedijk en Finsterwolde onze bestemming Beerta te bereiken. Ons VodF-adres ligt ruim 3 km. buiten het dorp. Het is een groot melkveebedrijf waarbij de vrouw des huizes de b&b annex Vrienden op Fiets operatie runt en we een kijkje mogen nemen bij het bedrijf. De fietsen mogen nog niet op stal. Het is 4 km. rijden naar de Chinees (een goeie) en nog verder naar een Hollands restaurant.

Vrijdag 4 mei 2007, Beerta - Schonebeek 93 km

Weer een prachtige dag. Wind nog steeds uit het noordoosten. We kruisen de spoorlijn Groningen-Nieuweschans en komen door Oudeschans een oud vestingstadje, wat jammergenoeg erg vroeg op de route ligt. Hier komen we graag een keer terug. Het landschap wordt lieflijker, meer bomen en bospaadjes. We hebben nu geen LF-route meer als houvast en rijden op de kaart. We rijden door Bellingwolde met prachtige herenhuizen en blijven dicht bij de Duitse grens via smalle bospaadjes en steile bruggetjes. In Bourtange strijken we neer voor koffie en iets erbij en bekijken dit gerestaureerde vestingstadje.


Langs de Gronings-Duitse grens naar het zuiden, gelukkig goed beschut tegen de zon

Vanaf hier gaat de route naar het zuiden, voor een deel langs het Ruiten A kanaal, richting Laudermarke en Ter Apel. De wegen zijn gelukkig goed omzoomd met bomen die de schaduw geven tegen de felle zon. Verder gaat het naar het zuiden om leunend tegen de Duitse grens in Zwartemeer aan te komen. Bij een rotonde wachten we op een bestelbus die een auto sleept. Hij trekt te snel op zodat de kabel eraf vliegt en de trekhaakdop als een projectiel onze richting op komt. Loopt met een sisser af. Entschuldigung klinkt het. Na Zwartemeer komt het mooiste stuk van de route als we door het Bargerveen rijden, het hoogveengebied tussen Zwartemeer en Schoonebeek.

 


Ons tuinhuisje als slaapvertrek bij ons Vrienden op de Fiets adres in Schoonebeek

Om kwart over vijf arriveren we op onze bestemming. "Gasten maar achterom" staat er op het briefje op de voordeur. In de tuin zitten onze gastheer en -vrouw op hun gemak aan een boterham. Er wordt onmiddellijk koffie gezet. Hier was tien jaar geleden onze eerste kennismaking met Vrienden op de Fiets en we zijn blij weer terug te zijn. We logeren in het tuinhuisje en kijken vanuit de tuin naar het zuiden, naar de bosrand aan de Duitse kant van de grens. Vroeger stonden daartussen de ja-knikkers olie op te pompen. Men gaat binnenkort weer met de winning van olie hier beginnen begrepen we.

 

Zaterdag 5 mei 2007, Schoonebeek - Holten 92 km

Het weer kan nog steeds niet stuk. Even na negenen gaan we weer op pad. De grens wordt gevormd door het Schoonebeker Diep en daar loopt een smalle weg en later verhard fietspad langs tot aan Coevorden. Het is heerlijk rijden langs deze meanderende rivier. Aan de overkant staan de Duitse ja-knikkers die nog of weer in bedrijf zijn.

 


Een ja-knikker bij Schoonebeek als herinnering aan de oliewinning. Iets verderop aan de Duitse kant van de
grens zijn ze nog in bedrijf.

In Coevoerden is het even zoeken om het LF-circuit weer op te pakken. Doel is in ieder geval Ommen en zo mogelijk Holten. De Vechtdalroute is de ideale weg om daar te komen. Ook hier wijkt de route een beetje af van de kaarten die we hebben. We zien veel wandelaars met bepakking, waardoor we vermoeden dat we op het Pieterpad rijden.

De boerderijen zijn hier weer duidelijk anders dan in Groningen en Drenthe, minder groot maar met vakwerk elementen. Voorbij Hardenberg gaan we definitief de bossen in, de Boswachterij Ommen, een mooie plek voor lunch. Het is druk in Ommen op deze Bevrijdingsdag. We herkennen plekken van onze wandeltochten als we richting Lemelerberg gaan.

De galerie van schilderes Aly Schutte is een prima plek om het zadel rust te geven, koffie te nemen en even rond te kijken. De Lemelerberg vormt de eerste serieuze klim in deze tocht. We moeten naar het kleinste tandwiel voor en een redelijk groot tandwiel achter. De bospaden op weg naar de Holterberg zijn door de langdurige droogte wat mul en zwaar. Bij Nijverdal moeten we kiezen hoe we naar Holten gaan. We noteren de knooppunten en beginnen aan de laatste 15 km. Dit stuk gaat grotendeels over verhard bospad.

In Holten pakken we de trein. Het is rennen omdat bij een stoptrein niet altijd duidelijk is waar je met je fiets naar binnen mag en kan. Het lukt op het nippertje en in Deventer kunnen we in de intercity direct naar Rotterdam. Hiermee is het tweede deel van het rondje Nederland volbracht. Als we de volgende keer tot Venlo komen zijn we eigenlijk rond, want Rotterdam - Venlo hebben we vorig jaar al gereden (LF1-13). Mogelijk gaan we echter door naar Maastricht en daar kunnen we het Belgisch netwerk op of de Brouwerijen fietsroute volgen. Wie weet.

 

GPS-tracks van deze trip als zip-bestand

© TS 2012