/ home / fietsen / LF14 en LF3

Groningen-Emmen & Kampen-Utrecht - juli 1997

We hadden ons in de loop van 1997 aangemeld voor Vrienden op de Fiets (VodF), een stichting met enkele duizenden overnachtingsadressen voor fietsers en wandelaars. Dat leek ons handig als we in Nederland wilden fietsen en niet al het kampeerspul meeslepen. In juli was het tijd voor de eerste en de tweede poging. We hadden de Saksen-route, de LF14 uitgekozen, die loopt van de Waddenzee tot Enschede. Enkele weken later kozen we als startpunt Kampen om vandaar een stuk van de Hanze-route LF3 te verkennen

Even voor 12 uur kwamen we met de fietsen uit de trein in Groningen en gingen via de oostzijde van het station snel op pad omdat Schoonebeek toch al snel 90 km. verder ligt. Bij de Aa hadden we een koffiepauze waarna het via de Hondsrug naar het zuiden ging. Dat was prachtig fietsen en we zijn later diverse keren teruggegaan om dat nog eens over te doen. We reden vlot door, kwamen door het centrum van Emmen waar de terrasjes goed bezet waren en tussen 5 en 6 uur in Schoonebeek aan bij mensen die al heel lang ervaring hadden met overnachtende fietsers. We praatten wat bij, fristen ons op en liepen het dorp in om wat te eten, waarna we 's avonds met onze gastheer en -vrouw en nog twee andere gasten nog een genoeglijk uurtje doorbrachten.

De volgende ochtend vertrokken we, keurig de LF14 volgend. We kwamen langs de olieborende ja-knikkers en doken toen een stil en beetje saai deel van Duitsland in. De route is inmiddels omgelegd zodat hij volledig door Nederland gaat. We kwamen nog langs een oud "Klöpkeshoes" voor we rond 14 uur Enschede bereikten. Het was een weekend met prachtig weer maar daar hadden we een beetje op gemikt.

We hadden de smaak te pakken! Een paar weken later stonden weer op het perron van Rotterdam-Alexander voor een enkeltje naar Kampen. Daar aangekomen pikten we de LF3, de Hanzeroute, op die ons langs de IJssel, Deventer en Zutphen richting Arnhem voerde. In Dieren vonden we onderdak bij een oud-politiefotograaf en zijn vrouw. Ook dat was een goede VodF-ervaring. Uitgerust gingen we de volgende dag met wat minder goed weer op pad de LF4 op, die we in 1993 in de andere richting hadden gereden. Over de Veluwe ging het richting Utrecht. Hier vonden we het door de wind en de regen wel voldoende. Er zouden nog heel veel fietstrips volgen.